SHUREIKI ALKMAAR

 

 SHUREIKI-REIKI-ALKMAAR-BEHANDELINGEN-CURSUSSEN

 

Ik geef in Alkmaar aan huis reikibehandelingen, tevens kun je bij mij terecht voor reiki I en reiki II. Je kunt op de pagina’s reiki-informatie vinden en hier op de voorpagina blog ik ervaringsverhalen over reiki en aanverwante zaken. Veel plezier en misschien tot ziens!

 

Het is niet toegestaan om de op dit weblog gepubliceerde foto’s te verveelvoudigen, opslaan en/of op een andere plaats openbaar te maken.

tai chi in paars

Een aantal hadden afgezegd waardoor de groep niet zo groot was. We waren met een oefening bezig op de plaats en het steeds herhalen van dezelfde beweging bracht me in een soort trance. Ik keek in de spiegel naar de tai chi qigong groep. Iedereen was even geconcentreerd bezig. Toen zag ik  dat de hele ruimte zich had gevuld met doorzichtig paars, met rondom iedere persoon een witte rand. Mooi om te ervaren dat de hele groep zich in eenzelfde staat van zijn bevond.

Wisselwerking

 

Ze mailt me dat het niet zo goed met haar gaat. W. is depressief en heeft nergens energie voor en schrijft over huilbuien terwijl ze eigenlijk niet zo’n jankerd is. Ik weet dat ze nogal wat achter de rug heeft. Een vriend verloren aan kanker, een man met een burn-out, een oudste zoon die diabetes kreeg, haar eigen diabetes zit haar ook nog wel eens in de weg en zo nog een aantal zaken. Voorzichtig vraagt ze of ik misschien reiki op afstand kan sturen.

Ik ken W. van een gedeelde zwangerschapswens. Toen wij zo’n dertien, veertien jaar geleden zwanger wilden worden, bestond er nog niet zo veel informatie over zwangerschap bij vrouwen met diabetes type 1. We wisselden per brief en telefoon ervaringen uit. W. kreeg als eerste een zoon. Ik volgde een jaar later met eveneens een zoon. Later kreeg W. nog een dochter.

Ik beloof om haar een paar keer mee te nemen in de reiki op afstand. Dezelfde avond nog besluit ik reiki te sturen. Het is half twee ’s nachts. Ik noem een paar situaties op waaraan ik regelmatig reiki stuur en ook haar naam. Ik stem mij af op de verschillende ‘doelen’.  Niet veel later voel ik de energie hevig stromen. Mijn lichaam is licht en zwaar tegelijk. Een sterke, gelijkmatige vibratie trekt door heel mijn lijf en het is alsof er vanuit mijn handen water in de vorm van lucht stroomt. Ik ervaar de energie als massa. Op dat moment valt in mijn woonplaats de elektriciteit uit. Het is pikkedonker. Zwart. Ik laat de energie een minuut of twintig stromen en sluit dan af. Niet veel later valt het licht van de straatlantaarn weer naar binnen en val ik in het zachte schijnsel in slaap.

De volgende dag mail ik aan W. door op welk tijdstip ik reiki heb gestuurd. Ze schrijft terug dat ze er kippenvel van krijgt. Na haar eerste slaap voelde ze een witte, krachtige bol in het gebied van de zonnevlecht, haar kern zoals ze het zelf noemt. De bol bleef daar een tijdje zitten en ze moest aan mij denken. Verder geeft ze aan dat ze zich deze morgen een stuk beter voelt. In vergelijking met de laatste tijd zelfs goed.

Ik blijf het mooi vinden. Hoe verschillend reiki II wordt ontvangen. Dezelfde middag zie ik met meer intensiteit de beelden op mijn derde oog. Tijdens een meditatie ervaar ik in het roze een enorme diepte en verschijnt er filmisch een liefdevol tafereel. Dat is nog mooier, dat reiki altijd van twee kanten werkt.

Het beeld van een dochter

Ik controleer zoveel mogelijk van wat er bij me binnenkomt. Zo ook het beeld van een dochter. Na een cursus correspondeerde ik met een medecursist; een gelukkige man zowel met zijn vrouw als met zijn dochter. Hij schreef me hoe zijn dochter heette en hoe oud ze was. Ik ‘zag’ haar op mijn derde oog. Niet helemaal. Ik zag geen details. Wat wel sterk doorkwam was haar kapsel. Koperblond, halflang springerig haar. Een beetje Farrah Fawcett look maar dan tot op de schouders. Wat later mailde de vader dat zijn dochter met een artikel en foto in de krant stond. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, zou de dochter lijken op het beeld dat in mijn hoofd verschenen was? Toen ik de foto van de -mooie- dochter bekeek, vielen de haren exact zoals ik had voorzien. Zelfs de kleur klopte.

Beelden op mijn derde oog van mensen die ik nooit eerder heb gezien, probeer ik indien mogelijk te achterhalen. Door dit te doen heb ik verschillende manieren van zien kunnen ontdekken. Ik sta altijd weer perplex als het klopt, want ergens kan ik het niet geloven.

Helder horen

Een vriendin van mij die regressietherapeute is, vertelde mij dat een van haar vriendinnen ernstig ziek was. Kanker en opgegeven. Haar zieke vriendin geloofde niet in reiki of in wat dan ook maar gaf wel aan dat ze het merkte als iemand haar energie gaf en dat ze dat prettig vond. Via mijn vriendin stemde ze in met reiki op afstand.

’s Avonds voor het slapen gaan stuur ik meestal aan een paar mensen en/of situaties reiki op afstand. Ik stuur overigens nooit energie naar mensen die dat niet willen ontvangen.

Ik nam de zieke vriendin regelmatig ‘mee’ in het sturen op afstand. Dat ging zo een paar maanden door. Ik deed dat heel regelmatig. Op een dag stond ik er bij stil dat ik de zieke vriendin al drie weken niets had gestuurd. Ik besloot -met mijn verstand- dat ik dat deze avond maar moest doen. Maar tegelijkertijd vroeg ik mij af: Zou ze er nog wel zijn? Iets in mij gaf aan dat ik niet moest sturen. Alsof er een rem op het willen sturen werd gezet. Op datzelfde moment ‘hoorde’ ik: ‘Het hoeft niet meer. Ik ben er niet meer.’  Ik nam haar niet mee in het reiki sturen op afstand.

De volgende dag mailde ik mijn vriendin met de vraag hoe het met haar zieke vriendin was. Of ze er nog wel was. Ik kreeg als antwoord: Ze is gisteren overleden en heeft drie weken op haar sterfbed gelegen. Ineens begreep ik waarom mijn onderbewuste mij drie weken lang geen reiki naar haar had laten sturen. De vrouw was bezig met sterven. Ze was aan het loslaten. Die zat niet te wachten op levensenergie.

Voor mij is dit een bevestiging dat als je op je intuitie vertrouwt, de reiki stroomt wanneer het moet stromen en stopt wanneer het niet meer gewenst is. En ook dat je kunt ‘communiceren’ op verre afstand via gedachten, ook met mensen die je nog nooit eerder van je leven hebt gezien of zelfs maar gesproken.

Als stromend bloed

Hij is twaalf en wil het wel proberen. Dat is dapper. De jongen heeft slapeloze nachten en een verstopte neus. Als ik mijn handen op hem plaats voel ik een lege batterij. Langzaam stroomt hij vol. Na de reiki-behandeling ga ik wat drinken voor hem en zijn moeder halen. Weer terug op de reiki-kamer zegt zijn moeder: ‘Hij voelde wel wat!’

‘Wat voelde je precies?’ vraag ik nieuwsgierig.

‘Het was alsof mijn bloed ergens naar toe stroomde en weer terug kwam.‘ Een mooie omschrijving voor het voelen van een energiebaan. Energiebanen doorstromen net als bloedbanen het lichaam. Mijn jongste zoon heeft het over fladderende vlinders. Kinderen hebben zo hun eigen metafoor voor het voelen van energie. ‘En bij mijn neus was het net alsof het tegen werd gehouden!’

Ik spreek met de moeder af om hem nog twee maal langs te laten komen. De volgende dag zie ik hem weer omdat hij met mijn oudste zoon komt spelen. ‘Hoe heb je vannacht geslapen?’ vraag ik hem.

‘Goed,’ mompelt hij afwezig. En zoals altijd ben ik weer blij en verwonderd dat de reiki zijn/haar werk lijkt te hebben gedaan.

Nadeel

Een nadeel van helder voelen, vind ik dat je nooit om een boodschap heen kunt. Iemand kan je iets zeggen of schrijven of zelfs alleen maar aankijken en dan voel je wat de persoon bedoelt. Ook al heeft hij/zij het afgezwakt, geprobeerd woorden zakelijk te kiezen, af te zwakken, te verdraaien of produceert hij/zij een glimlachje bij hetgeen gezegd wordt, je voelt direct de emotionele lading die daarachter zit. Wat er wezenlijk wordt overgedragen. Dat kan zelfs gepaard gaan met een lichamelijke reactie zoals klappertanden, trillen, huilen, verhoogde hartslag etc. In feite een heel overdreven reactie als je de boodschap alleen op woorden zou beoordelen. Woorden kunnen als een hamerslag inwerken maar omgekeerd ook een golf van warmte teweeg brengen. Dat laatste is de positieve kant. Je ervaart goede dingen heel intens.

Het kan handig lijken, dat is het soms ook, je weet direct wat je aan de persoon op dat moment in die bepaalde situatie hebt, maar vaak wens ik mij een andere ‘binnenkomst’ toe. Het blijft lastig. Je kunt er iets tegen doen. Het zogenaamde onzichtbare manteltje omslaan, in een trekkerstentje van nevel kruipen of een muur uit luchtstenen bouwen maar vaak gebeurt het onverwachts. Boort een boodschap zich al dwars door je heen.

Als ik ergens naar toe moet waar veel mensen zijn, sla ik meestal vooraf mijn mantel om. Vergeet ik dat of wil ik voor alles openstaan kom ik doodmoe thuis. Alle emoties van de aanwezigen hechten zich aan mij vast. Een bad, meditatie of een zelfbehandeling met reiki laten de ongewenste emoties snel los. Maar daar heb je niet altijd direct de tijd voor.

Aan het herstellen en behouden van harmonie besteed ik dan ook veel aandacht. Onderhuidse spanningen, geruzie, jaloezie etc. maken mij in een mum van tijd leeg. Dat geldt voor iedereen, maar als je helder voelt gaat dat nog sneller.

Kleur

 

De eerste kleur die ik waarnam was violet. Voor het inslapen verscheen een paarse vlek op de muur of op het plafond, maar net welke richting ik opkeek. Nu zou ik het omschrijven als een schijnsel van mijn derde oog.

Later trainde ik mij in bad met het leren zien van aura-kleuren. De lichamelijke ontspanning, het loslaten van iedere storende gedachte, is een prima uitgangspunt om kleur waar te nemen. Door middel van een soort staren, kijk je langs iets heen en kun je kleur zien. Al gauw zag ik op mijn voeten kleuren in beweging. In een soort van elektriciteit schoten gekleurde lijntjes heen en weer en vloeiden grotere kleurvlekken traag over mijn huid uit. Boven de voeten droeg de damp kleur. Na enige oefening kon ik bv een deken van goud met gaten over mij heen zien hangen. Of een gekleurde vlek boven mijn buik. Ook kleine spiralen maar meestal in een ‘wolk’.

Toen ik net met reiki begon, zag ik tijdens het behandelen soms de energie in een kleur naar binnen trekken. Het vraagt wel om concentratie. Ik zie zelden spontaan een kleur. Ook kan ik niet het totale auraveld, dat om een persoon heen hangt, in enen waarnemen. Er wordt wel gezegd dat mensen die tijdens reiki kleuren zien en/of de energie sterk voelen, twijfelen. Ze willen zichtbaar ‘bewijs’. Naarmate ik meer vertrouw op reiki neem ik minder kleur waar. Het voelen blijft even sterk zo niet sterker.

Ik herinner mij mijn verbazing over de doorzichtigheid van de kleuren, de overeenkomst met wat ik eerder alleen van plaatjes kende. 

Op mijn derde oog zie ik eveneens kleuren. Daar verschijnen de kleuren feller. Geven als het ware licht. Ik lees die meestal als verwijzing naar een bepaald chakra. Maar de euforie van voor het eerst kleuren met open ogen waarnemen was groots. Ik ging overigens pas kleuren zien toen ik dacht zoiets nooit te zullen kunnen.

Helder zien

 

Eén manier van zien op mijn derde oog is in silhouetten. De silhouetten zijn vaak afgetekend tegen een paars/rode achtergrond. Meestal is alleen het gedeelte vanaf de zonnevlecht zichtbaar. Ik zie ook verfijnder. Dat betreft veelal gezichten van mensen die ik ken. Die figuren zie ik in grijzen. In een fragment dat me iets duidelijk maakt. Een handeling. Maar het blijft altijd subtiel. Het kijken schaadt nooit de privacy van mensen. Het kijken kan gepaard gaan met zinnen die ik in mijn hoofd hoor en/of het voelen van een duidelijke emotie.

Tijdens een mentaal-behandeling bij een vriendin zag ik twee silhouetten tegenover elkaar staan. In zwart en wit. De witte was beduidend kleiner dan de zwarte die er groot en dreigend tegenover stond. Ruzie, kreeg ik door. Zij staat voor de witte figuur en voelt zich overruled door het zwarte silhouet. Ik vroeg haar: ‘Heb je soms ruzie met iemand?’ Verbaasd vertelde ze aan me hoe ze net aan de persoon dacht waarmee ze figuurlijk aan het zwaardvechten was.  Na de gewone reiki-behandeling legde ze vol vuur het conflict uit dat ze had met een man in haar/hun trappenhuis. Het conflict vrat behoorlijk aan haar maar terwijl ze het aan me uiteen zette droeg ze gelijktijdig een oplossing aan.

Gedurende het zonnebaden verscheen in grijstinten een persoon die ik toen nog nooit in het echt had gezien. Wel gesproken en geschreven. Ik wist dat de persoon rookte. Maar ik zag hem gehurkt roken met de rug tegen de muur en bepaalde bewegingen maken. Toen ik daar naderhand naar vroeg vertelde hij dat hij altijd strekoefeningen deed tijdens het roken en inderdaad dan zo gehurkt zat.

Zo kan er een beeld op mijn derde oog binnen sluipen. Het is zeker niet mijn uitgangspunt bij het behandelen met reiki. Ik roep het niet op. Maar soms dient het zich aan. Ik denk dat het komt als het op dat moment belangrijk is voor de persoon om wie het gaat. Maar in ontspanning zie ik soms ook heel dagelijkse dingen die me iets over iemands gewone doen en laten kunnen vertellen.

Het verhaal van de spiraal

Zo rond mijn dertigste vertrok ik met mijn moeder en nog tweejarige zoon naar een gemeenschappelijke vriendin in Bergen op Zoom. De vriendin, een single nachtdier, wilde met een glas wijn de kranten nog doornemen toen ik en mijn moeder het bedtijd vonden en ons naar boven begaven. We logeerden in een twijfelaar met daarnaast het kampeerbedje waar mijn zoontje in lag. Na wat kletsen wensten we elkaar welterusten met zware ogen van de slaap.

Ik hield mijn vermoeide ogen op de deur gericht. Weer bekroop me dat onrustige gevoel alsof iets of iemand naar me keek. Ik had een vakantie in Amerika achter de rug waarin ik met mijn man langs de westkust was getrokken. Daar had ik me op de beruchte breuklijn van San Andreas eveneens ongemakkelijk gevoeld. Ik had dat ‘iets’ dat daar keek steeds weggestuurd. Maar zo dicht naast mijn moeder waande ik me geborgen in haar schoot en besloot het dit keer toe te laten. ‘Kom maar op,’ dacht ik overmoedig.

Op dat moment verscheen vanaf het plafond een trechtervormige baan die in mijn kruin leek te verdwijnen. In die baan draaide een spiraal van driehoekjes die uit losse stofdeeltjes leken te bestaan. De spiraal draaide in een vast ritme en werd begeleid door een zacht zoevend geluid. In zoele windvlagen kruisten de driehoekjes elkaar. De baan bevatte geen kleur maar louter grijstinten. Uiteindelijk verdween het en viel ik in slaap. Het kunnen minuten of seconden zijn geweest. Enig idee van tijd had ik niet.

Pas een paar dagen later kwam het besef dat er die nacht iets vreemds moest zijn gebeurd. Ik vroeg er mijn moeder naar. Was haar iets opgevallen? Ze vertelde mij te hebben voelen schokken. Maar ik had mij niet bewogen. Los van elkaar tekenden we het ‘ritme’,  ik verbeeldde hetgeen ik had gezien en gehoord en mijn moeder wat zij had gevoeld. Het patroon op onze tekeningen vertoonde overeenkomsten.

Ik heb er nog lang over zitten peinzen. Over wat het geweest moest zijn. Een paar jaar later vroeg ik aan iemand, die hoog ontwikkeld is in deze materie, wat of het betekend zou kunnen hebben. Haar antwoord was dat het mij het inzicht had gegeven dat alles met alles verbonden is.

Nu denk ik dat het een kosmische energiebaan is geweest die via de kruin intrad om mijn spirituele ontwikkeling aan te sturen. In de jaren daarna zijn er een aantal zaken tot ontwikkeling gekomen zoals het kunnen waarnemen van aura-kleuren en energie in verschillende verschijningsvormen. Ook heb ik een begin gemaakt met het leren zien op mijn derde oog. Daarnaast ben ik een aantal mooie ‘vreemde ervaringen’ rijker. Ik koester die ervaringen als kleinoden nu ik er geen angst meer voor heb.