Nadeel

Een nadeel van helder voelen, vind ik dat je nooit om een boodschap heen kunt. Iemand kan je iets zeggen of schrijven of zelfs alleen maar aankijken en dan voel je wat de persoon bedoelt. Ook al heeft hij/zij het afgezwakt, geprobeerd woorden zakelijk te kiezen, af te zwakken, te verdraaien of produceert hij/zij een glimlachje bij hetgeen gezegd wordt, je voelt direct de emotionele lading die daarachter zit. Wat er wezenlijk wordt overgedragen. Dat kan zelfs gepaard gaan met een lichamelijke reactie zoals klappertanden, trillen, huilen, verhoogde hartslag etc. In feite een heel overdreven reactie als je de boodschap alleen op woorden zou beoordelen. Woorden kunnen als een hamerslag inwerken maar omgekeerd ook een golf van warmte teweeg brengen. Dat laatste is de positieve kant. Je ervaart goede dingen heel intens.

Het kan handig lijken, dat is het soms ook, je weet direct wat je aan de persoon op dat moment in die bepaalde situatie hebt, maar vaak wens ik mij een andere ‘binnenkomst’ toe. Het blijft lastig. Je kunt er iets tegen doen. Het zogenaamde onzichtbare manteltje omslaan, in een trekkerstentje van nevel kruipen of een muur uit luchtstenen bouwen maar vaak gebeurt het onverwachts. Boort een boodschap zich al dwars door je heen.

Als ik ergens naar toe moet waar veel mensen zijn, sla ik meestal vooraf mijn mantel om. Vergeet ik dat of wil ik voor alles openstaan kom ik doodmoe thuis. Alle emoties van de aanwezigen hechten zich aan mij vast. Een bad, meditatie of een zelfbehandeling met reiki laten de ongewenste emoties snel los. Maar daar heb je niet altijd direct de tijd voor.

Aan het herstellen en behouden van harmonie besteed ik dan ook veel aandacht. Onderhuidse spanningen, geruzie, jaloezie etc. maken mij in een mum van tijd leeg. Dat geldt voor iedereen, maar als je helder voelt gaat dat nog sneller.

Kleur

 

De eerste kleur die ik waarnam was violet. Voor het inslapen verscheen een paarse vlek op de muur of op het plafond, maar net welke richting ik opkeek. Nu zou ik het omschrijven als een schijnsel van mijn derde oog.

Later trainde ik mij in bad met het leren zien van aura-kleuren. De lichamelijke ontspanning, het loslaten van iedere storende gedachte, is een prima uitgangspunt om kleur waar te nemen. Door middel van een soort staren, kijk je langs iets heen en kun je kleur zien. Al gauw zag ik op mijn voeten kleuren in beweging. In een soort van elektriciteit schoten gekleurde lijntjes heen en weer en vloeiden grotere kleurvlekken traag over mijn huid uit. Boven de voeten droeg de damp kleur. Na enige oefening kon ik bv een deken van goud met gaten over mij heen zien hangen. Of een gekleurde vlek boven mijn buik. Ook kleine spiralen maar meestal in een ‘wolk’.

Toen ik net met reiki begon, zag ik tijdens het behandelen soms de energie in een kleur naar binnen trekken. Het vraagt wel om concentratie. Ik zie zelden spontaan een kleur. Ook kan ik niet het totale auraveld, dat om een persoon heen hangt, in enen waarnemen. Er wordt wel gezegd dat mensen die tijdens reiki kleuren zien en/of de energie sterk voelen, twijfelen. Ze willen zichtbaar ‘bewijs’. Naarmate ik meer vertrouw op reiki neem ik minder kleur waar. Het voelen blijft even sterk zo niet sterker.

Ik herinner mij mijn verbazing over de doorzichtigheid van de kleuren, de overeenkomst met wat ik eerder alleen van plaatjes kende. 

Op mijn derde oog zie ik eveneens kleuren. Daar verschijnen de kleuren feller. Geven als het ware licht. Ik lees die meestal als verwijzing naar een bepaald chakra. Maar de euforie van voor het eerst kleuren met open ogen waarnemen was groots. Ik ging overigens pas kleuren zien toen ik dacht zoiets nooit te zullen kunnen.

Helder zien

 

Eén manier van zien op mijn derde oog is in silhouetten. De silhouetten zijn vaak afgetekend tegen een paars/rode achtergrond. Meestal is alleen het gedeelte vanaf de zonnevlecht zichtbaar. Ik zie ook verfijnder. Dat betreft veelal gezichten van mensen die ik ken. Die figuren zie ik in grijzen. In een fragment dat me iets duidelijk maakt. Een handeling. Maar het blijft altijd subtiel. Het kijken schaadt nooit de privacy van mensen. Het kijken kan gepaard gaan met zinnen die ik in mijn hoofd hoor en/of het voelen van een duidelijke emotie.

Tijdens een mentaal-behandeling bij een vriendin zag ik twee silhouetten tegenover elkaar staan. In zwart en wit. De witte was beduidend kleiner dan de zwarte die er groot en dreigend tegenover stond. Ruzie, kreeg ik door. Zij staat voor de witte figuur en voelt zich overruled door het zwarte silhouet. Ik vroeg haar: ‘Heb je soms ruzie met iemand?’ Verbaasd vertelde ze aan me hoe ze net aan de persoon dacht waarmee ze figuurlijk aan het zwaardvechten was.  Na de gewone reiki-behandeling legde ze vol vuur het conflict uit dat ze had met een man in haar/hun trappenhuis. Het conflict vrat behoorlijk aan haar maar terwijl ze het aan me uiteen zette droeg ze gelijktijdig een oplossing aan.

Gedurende het zonnebaden verscheen in grijstinten een persoon die ik toen nog nooit in het echt had gezien. Wel gesproken en geschreven. Ik wist dat de persoon rookte. Maar ik zag hem gehurkt roken met de rug tegen de muur en bepaalde bewegingen maken. Toen ik daar naderhand naar vroeg vertelde hij dat hij altijd strekoefeningen deed tijdens het roken en inderdaad dan zo gehurkt zat.

Zo kan er een beeld op mijn derde oog binnen sluipen. Het is zeker niet mijn uitgangspunt bij het behandelen met reiki. Ik roep het niet op. Maar soms dient het zich aan. Ik denk dat het komt als het op dat moment belangrijk is voor de persoon om wie het gaat. Maar in ontspanning zie ik soms ook heel dagelijkse dingen die me iets over iemands gewone doen en laten kunnen vertellen.