Kleur

 

De eerste kleur die ik waarnam was violet. Voor het inslapen verscheen een paarse vlek op de muur of op het plafond, maar net welke richting ik opkeek. Nu zou ik het omschrijven als een schijnsel van mijn derde oog.

Later trainde ik mij in bad met het leren zien van aura-kleuren. De lichamelijke ontspanning, het loslaten van iedere storende gedachte, is een prima uitgangspunt om kleur waar te nemen. Door middel van een soort staren, kijk je langs iets heen en kun je kleur zien. Al gauw zag ik op mijn voeten kleuren in beweging. In een soort van elektriciteit schoten gekleurde lijntjes heen en weer en vloeiden grotere kleurvlekken traag over mijn huid uit. Boven de voeten droeg de damp kleur. Na enige oefening kon ik bv een deken van goud met gaten over mij heen zien hangen. Of een gekleurde vlek boven mijn buik. Ook kleine spiralen maar meestal in een ‘wolk’.

Toen ik net met reiki begon, zag ik tijdens het behandelen soms de energie in een kleur naar binnen trekken. Het vraagt wel om concentratie. Ik zie zelden spontaan een kleur. Ook kan ik niet het totale auraveld, dat om een persoon heen hangt, in enen waarnemen. Er wordt wel gezegd dat mensen die tijdens reiki kleuren zien en/of de energie sterk voelen, twijfelen. Ze willen zichtbaar ‘bewijs’. Naarmate ik meer vertrouw op reiki neem ik minder kleur waar. Het voelen blijft even sterk zo niet sterker.

Ik herinner mij mijn verbazing over de doorzichtigheid van de kleuren, de overeenkomst met wat ik eerder alleen van plaatjes kende. 

Op mijn derde oog zie ik eveneens kleuren. Daar verschijnen de kleuren feller. Geven als het ware licht. Ik lees die meestal als verwijzing naar een bepaald chakra. Maar de euforie van voor het eerst kleuren met open ogen waarnemen was groots. Ik ging overigens pas kleuren zien toen ik dacht zoiets nooit te zullen kunnen.