Het beeld van een dochter

Ik controleer zoveel mogelijk van wat er bij me binnenkomt. Zo ook het beeld van een dochter. Na een cursus correspondeerde ik met een medecursist; een gelukkig man zowel met zijn vrouw als met zijn dochter. Hij schreef me hoe zijn dochter heette en hoe oud ze was. Ik ‘zag’ haar op mijn derde oog. Niet helemaal. Ik zag geen details. Wat wel sterk doorkwam was haar kapsel. Koperblond, halflang springerig haar. Een beetje Farrah Fawcett look maar dan tot op de schouders. Wat later mailde de vader dat zijn dochter met een artikel en foto in de krant stond. Mijn nieuwsgierigheid was gewekt, zou de dochter lijken op het beeld dat in mijn hoofd verschenen was? Toen ik de foto van de -mooie- dochter bekeek, vielen de haren exact zoals ik had voorzien. Zelfs de kleur klopte.

Beelden op mijn derde oog van mensen die ik nooit eerder heb gezien, probeer ik indien mogelijk te achterhalen. Door dit te doen heb ik verschillende manieren van zien kunnen ontdekken. Ik sta altijd weer perplex als het klopt, want ergens kan ik het niet geloven.

Helder horen

Een vriendin van mij die regressietherapeute is, vertelde mij dat een van haar vriendinnen ernstig ziek was. Kanker en opgegeven. Haar zieke vriendin geloofde niet in reiki of in wat dan ook maar gaf wel aan dat ze het merkte als iemand haar energie gaf en dat ze dat prettig vond. Via mijn vriendin stemde ze in met reiki op afstand.

’s Avonds voor het slapen gaan stuur ik meestal aan een paar mensen en/of situaties reiki op afstand. Ik stuur overigens nooit energie naar mensen die dat niet willen ontvangen.

Ik nam de zieke vriendin regelmatig ‘mee’ in het sturen op afstand. Dat ging zo een paar maanden door. Ik deed dat heel regelmatig. Op een dag stond ik er bij stil dat ik de zieke vriendin al drie weken niets had gestuurd. Ik besloot -met mijn verstand- dat ik dat deze avond maar moest doen. Maar tegelijkertijd vroeg ik mij af: Zou ze er nog wel zijn? Iets in mij gaf aan dat ik niet moest sturen. Alsof er een rem op het willen sturen werd gezet. Op datzelfde moment ‘hoorde’ ik: ‘Het hoeft niet meer. Ik ben er niet meer.’  Ik nam haar niet mee in het reiki sturen op afstand.

De volgende dag mailde ik mijn vriendin met de vraag hoe het met haar zieke vriendin was. Of ze er nog wel was. Ik kreeg als antwoord: Ze is gisteren overleden en heeft drie weken op haar sterfbed gelegen. Ineens begreep ik waarom mijn onderbewuste mij drie weken lang geen reiki naar haar had laten sturen. De vrouw was bezig met sterven. Ze was aan het loslaten. Die zat niet te wachten op levensenergie.

Voor mij is dit een bevestiging dat als je op je intuitie vertrouwt, de reiki stroomt wanneer het moet stromen en stopt wanneer het niet meer gewenst is. En ook dat je kunt ‘communiceren’ op verre afstand via gedachten, ook met mensen die je nog nooit eerder van je leven hebt gezien of zelfs maar gesproken.