Wisselwerking

 

Ze mailt me dat het niet zo goed met haar gaat. W. is depressief en heeft nergens energie voor en schrijft over huilbuien terwijl ze eigenlijk niet zo’n jankerd is. Ik weet dat ze nogal wat achter de rug heeft. Een vriend verloren aan kanker, een man met een burn-out, een oudste zoon die diabetes kreeg, haar eigen diabetes zit haar ook nog wel eens in de weg en zo nog een aantal zaken. Voorzichtig vraagt ze of ik misschien reiki op afstand kan sturen.

Ik ken W. van een gedeelde zwangerschapswens. Toen wij zo’n dertien, veertien jaar geleden zwanger wilden worden, bestond er nog niet zo veel informatie over zwangerschap bij vrouwen met diabetes type 1. We wisselden per brief en telefoon ervaringen uit. W. kreeg als eerste een zoon. Ik volgde een jaar later met eveneens een zoon. Later kreeg W. nog een dochter.

Ik beloof om haar een paar keer mee te nemen in de reiki op afstand. Dezelfde avond nog besluit ik reiki te sturen. Het is half twee ’s nachts. Ik noem een paar situaties op waaraan ik regelmatig reiki stuur en ook haar naam. Ik stem mij af op de verschillende ‘doelen’.  Niet veel later voel ik de energie hevig stromen. Mijn lichaam is licht en zwaar tegelijk. Een sterke, gelijkmatige vibratie trekt door heel mijn lijf en het is alsof er vanuit mijn handen water in de vorm van lucht stroomt. Ik ervaar de energie als massa. Op dat moment valt in mijn woonplaats de elektriciteit uit. Het is pikkedonker. Zwart. Ik laat de energie een minuut of twintig stromen en sluit dan af. Niet veel later valt het licht van de straatlantaarn weer naar binnen en val ik in het zachte schijnsel in slaap.

De volgende dag mail ik aan W. door op welk tijdstip ik reiki heb gestuurd. Ze schrijft terug dat ze er kippenvel van krijgt. Na haar eerste slaap voelde ze een witte, krachtige bol in het gebied van de zonnevlecht, haar kern zoals ze het zelf noemt. De bol bleef daar een tijdje zitten en ze moest aan mij denken. Verder geeft ze aan dat ze zich deze morgen een stuk beter voelt. In vergelijking met de laatste tijd zelfs goed.

Ik blijf het mooi vinden. Hoe verschillend reiki II wordt ontvangen. Dezelfde middag zie ik met meer intensiteit de beelden op mijn derde oog. Tijdens een meditatie ervaar ik in het roze een enorme diepte en verschijnt er filmisch een liefdevol tafereel. Dat is nog mooier, dat reiki altijd van twee kanten werkt.

Helder horen

Een vriendin van mij die regressietherapeute is, vertelde mij dat een van haar vriendinnen ernstig ziek was. Kanker en opgegeven. Haar zieke vriendin geloofde niet in reiki of in wat dan ook maar gaf wel aan dat ze het merkte als iemand haar energie gaf en dat ze dat prettig vond. Via mijn vriendin stemde ze in met reiki op afstand.

’s Avonds voor het slapen gaan stuur ik meestal aan een paar mensen en/of situaties reiki op afstand. Ik stuur overigens nooit energie naar mensen die dat niet willen ontvangen.

Ik nam de zieke vriendin regelmatig ‘mee’ in het sturen op afstand. Dat ging zo een paar maanden door. Ik deed dat heel regelmatig. Op een dag stond ik er bij stil dat ik de zieke vriendin al drie weken niets had gestuurd. Ik besloot -met mijn verstand- dat ik dat deze avond maar moest doen. Maar tegelijkertijd vroeg ik mij af: Zou ze er nog wel zijn? Iets in mij gaf aan dat ik niet moest sturen. Alsof er een rem op het willen sturen werd gezet. Op datzelfde moment ‘hoorde’ ik: ‘Het hoeft niet meer. Ik ben er niet meer.’  Ik nam haar niet mee in het reiki sturen op afstand.

De volgende dag mailde ik mijn vriendin met de vraag hoe het met haar zieke vriendin was. Of ze er nog wel was. Ik kreeg als antwoord: Ze is gisteren overleden en heeft drie weken op haar sterfbed gelegen. Ineens begreep ik waarom mijn onderbewuste mij drie weken lang geen reiki naar haar had laten sturen. De vrouw was bezig met sterven. Ze was aan het loslaten. Die zat niet te wachten op levensenergie.

Voor mij is dit een bevestiging dat als je op je intuitie vertrouwt, de reiki stroomt wanneer het moet stromen en stopt wanneer het niet meer gewenst is. En ook dat je kunt ‘communiceren’ op verre afstand via gedachten, ook met mensen die je nog nooit eerder van je leven hebt gezien of zelfs maar gesproken.

Als stromend bloed

Hij is twaalf en wil het wel proberen. Dat is dapper. De jongen heeft slapeloze nachten en een verstopte neus. Als ik mijn handen op hem plaats voel ik een lege batterij. Langzaam stroomt hij vol. Na de reiki-behandeling ga ik wat drinken voor hem en zijn moeder halen. Weer terug op de reiki-kamer zegt zijn moeder: ‘Hij voelde wel wat!’

‘Wat voelde je precies?’ vraag ik nieuwsgierig.

‘Het was alsof mijn bloed ergens naar toe stroomde en weer terug kwam.‘ Een mooie omschrijving voor het voelen van een energiebaan. Energiebanen doorstromen net als bloedbanen het lichaam. Mijn jongste zoon heeft het over fladderende vlinders. Kinderen hebben zo hun eigen metafoor voor het voelen van energie. ‘En bij mijn neus was het net alsof het tegen werd gehouden!’

Ik spreek met de moeder af om hem nog twee maal langs te laten komen. De volgende dag zie ik hem weer omdat hij met mijn oudste zoon komt spelen. ‘Hoe heb je vannacht geslapen?’ vraag ik hem.

‘Goed,’ mompelt hij afwezig. En zoals altijd ben ik weer blij en verwonderd dat de reiki zijn/haar werk lijkt te hebben gedaan.